EK — energia końcowa
Zaktualizowano · energia
EK to wskaźnik zapotrzebowania na energię końcową, czyli na tę energię, którą trzeba kupić: gaz, prąd, węgiel, pellet albo ciepło sieciowe. Podaje się go w kilowatogodzinach na metr kwadratowy na rok.
To jest wskaźnik stojący za rachunkiem. Jest większy od energii użytkowej o straty kotła i instalacji, więc mówi jednocześnie o jakości bryły budynku i o sprawności źródła ciepła.
Żeby zamienić go w liczbę porównywalną z ofertą dostawcy energii, mnoży się go przez powierzchnię, którą naprawdę się ogrzewa. Dopiero wtedy dwa budynki da się porównać ze sobą — a nie po samym wskaźniku na metr.