Intensywność zabudowy
Zaktualizowano · planowanie
Intensywność zabudowy to powierzchnia kondygnacji nadziemnych budynku podzielona przez powierzchnię działki. Brzmi technicznie, a mówi rzecz prostą: ile metrów łącznie wolno tu wybudować nad gruntem — piwnica i garaż pod ziemią do wskaźnika się nie liczą.
Wskaźnik równy siedmiu dziesiątym na działce tysiącmetrowej daje siedemset metrów łącznie — na przykład dwie kondygnacje po trzysta pięćdziesiąt. Wskaźnik równy jedności na tej samej działce daje tysiąc metrów.
W planie ogólnym parametrem jest maksymalna nadziemna intensywność zabudowy — maksimum dla przyszłych planów miejscowych i decyzji, a nie gotowy warunek projektu. Plan miejscowy może ją zawęzić, nigdy poszerzyć.